Dzisiaj chwila  wolnego więc korzystam z okazji by przedstawić Wam Kornelię słodką małą osóbkę.

 Dostałam od Jej mamy piękny prezent kilka słów a tak wiele znaczą.

Zawsze mnie ciekawi cóż Ci moi modele sobie myślą…

Jestem

Owinięta pomarańczem leżę sobie w miękkim pyle myśli o mnie kolorowych.

Głosy słyszę teraz inne czuję ciepło światła widzę. Coś zmieniło się od chwili choć jak długiej nie wiem jeszcze.

Jakby zimniej. Jakby głośniej. Jakby radość zewsząd płynie. Już nie ciasno jednak milej.

Podsłuchuję me Anioły których dłonie czuję wszędzie. A więc tuzin. Czy to dużo? Tuzin dni czy nocy całych?

Ktoś podgląda moją duszę. Patrzy na mnie Szklanym Okiem. Obserwuje stópki moje.

Czeka aż otworzę oczy zdradzę imię i opowiem skąd pochodzę czego pragnę.

Czuję miłość mych Aniołów głosy ich są przy mnie blisko więc udawać senność będę może Oko zniknie w świetle.

Patrzy na mnie marzeniami o tuzinach dni przede mną głosem lekkim mnie otula.

Więc zachwycę Oko Szklane całą piękną sobą małą. Oszołomię usteczkami co w serduszko złożyć umiem.

Paluszkami których Anioł Mój zna dotyk od miesięcy będę buzię podpierała żeby oko lepiej widzieć i spojrzeniem moim olśnię.

Choć wciąż waham się czy spojrzeć…

Podsłuchuje moją duszę wie kim jestem skąd przybywam. Wciąż rozmawia z Aniołami o tym gdzie ja byłam wczoraj.

To plan taki mam w mej główce by za moment wtrącić słowo jedno tylko ale głośno.

Bo gdy czynię tak nocami dniami też próbuję czasem szum Anielskich skrzydeł słyszę

potem w górę mnie unosi i do piersi tuli czule.

Coś zmieniło się od chwili choć jak długiej nie wiem jeszcze. Jakby zimniej. Jakby głośniej. Jakby radość zewsząd płynie.

Jakby świat wirował wokół mnie i tylko ja się liczę. Jestem ważna. Wielka jestem. Już nie ciasno jednak milej.

Wśród Aniołów mych zostanę i spełnieniem snów ich będę.

Oto  jestem…

/Jot/

Po dość długiej przerwie witam Was serdecznie.

Nie było mnie na blogu ale Ci co śledzą mnie na Facebook’u wiedzą,że się nie obijam.

Jak zapewne zauważyliście blog przeszedł mały lifting i mam nadzieję,że Wam się spodoba.

Duże podziękowania dla Magdy Trzeciak która  sprawnie go przeprowadziła ;-)

Przybyło kilka nowych podstron na które zapraszam między innymi   “Cud Narodzin”  gdzie będziecie mogli zobaczyć moje relacje z tych niezwykłych chwil.

Po zeszłorocznych  niemiłych przygodach z domeną postanowiłam zastrzec nazwę  Fotosister ® stąd  mała zmiana w logo.

Teraz kilka zdjęć małego przystojniaka-Marcinka.

Poznajcie mała Marysię do której jechałam aż do Warszawy.Malutka była urocza i wyjątkowa nie tylko ze względu  na datę urodzin ;-)

Organizacją sesji zajął się tata dzwoniąc do mnie jeszcze przed porodem co pozwoliło nam dograć wszystkie szczegóły;-)

Bardzo cieszę się, że udało mi się z nimi spotkać i nic nie przeszkodziło naszym planom.

Dziękuję również  Małgosi Wielickiej   - która fotografuje  w Warszawie i okolicach i  ma świetne podejście do maluszków  za  znakomitą asystę   w czasie naszego spotkania.

Za wspólne zdjęcia dziękujemy tacie ;-) a całej rodzince za wspaniałą atmosferę i  pyszności jakimi nas ugościli.